18 Şubat 2014 Salı

Uyumsuzum çünkü...

Tanıdığım herkes kendi huzurunu sağlamak için ve baki kılmak için, onu kaçıracak her şeyi görmezden geliyor.

Tanıdığım herkes lafa gelince mangalda kül bırakmıyor da, kendinden fedakarlık yapmaya gelince bir çanağından dahi vazgeçmeyi göze alamıyor.

Tanıdığım herkes varoluşa kafa yoruyor da, niye var olduğunu sorgulamayı akıl edemiyor.

Tanıdığım neredeyse herkes tüm sorumluluğu üzerinden atmak için bir tanrıya, bir dine, bir geleneğe inanmayı seçiyor.

Tanıdığım neredeyse herkes okuduğundan hiç bir halt anlamıyor.

Tanıdığım neredeyse herkes, her şeyi en iyi bildiğini sanıyor.

Tanıdığım neredeyse herkes sahip olduklarını korumak için ölür.

Tanıdığım neredeyse herkes alamadıkları için neredeyse ölür.

Tanıdığım herkes içkiyi kafalarını uyuşturmak, gerçekleri unutmak için bir araç olarak kullanıyor.

Tanıdığım herkes kendini yaptığı işle özdeşleştiriyor.

Tanıdığım neredeyse herkes bir insana sahip olabileceğini sanıyor ve bu uğurda yalan söylüyor.

Tanıdığım neredeyse herkes işinden, hayatında nefret ediyor ama itiraf edemiyor.

Tanıdığım bütün erkekler kadınları bir eşya, bir meta, cinsel bir obje gibi görüyor.

Tanıdığım neredeyse bütün kadınlar bunu normal buluyor.

Tanıdığım neredeyse herkes parayı bir amaç gibi görüyor.

Tanıdığım neredeyse herkes kendisine öğretilenlere yetiniyor.,

Tanıdığım neredeyse herkes cehaleti övüyor.

Tanıdığım neredeyse herkes bilgiyi aşağılıyor.

Tanıdığım neredeyse herkes onlar için yaratılan, onlara yedirilen, sorgulamaya cesaret edemedikleri, değiştirmeyi istemedikleri, mide bulandırıcılığını görmeyi reddettikleri bir gerçekliğin içinde onu ister ve hak eder gibi yaşıyor.

Bu yüzden işte ben uyumsuzum! Reddediyorum uymayı.  Reddediyorum kabullenmeyi.

Ve hatta değiştirmeye niyetliyim.
Hem de fena.
Beğenmeyen dinlemesin kardeşim, söyleyeceklerim var benim....

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder